tag:blogger.com,1999:blog-50155882011-04-21T14:50:26.521-07:00شعرali mohammadhttp://www.blogger.com/profile/00851641252185982917noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-5015588.post-956821272003-06-15T04:19:00.000-07:002003-06-15T04:19:35.340-07:00با سلامي دوباره
<br />وبلاگ من به اين به اين آدرس منتقل شده است
<br /><a href="http://moaddab.persianblog.com">moaddab.persianblog.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5015588-95682127?l=moaddab.blogspot.com' alt='' /></div>ali mohammadhttp://www.blogger.com/profile/00851641252185982917noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5015588.post-884670892003-02-03T03:27:00.000-08:002003-02-16T08:14:35.000-08:00
<br /> اين جا تهران است
<br /> قدم مي‌زنم
<br /> تمام شب را قدم مي‌زنم
<br /> در Øسرت خواب
<br /> در اتاقي كه مردي‌
<br /> تمام روزهايش را دم زده است
<br /> در Øسرت مرگ
<br /> Øالم Øالا Øال شاعري است
<br /> كه دنبال قا�يه مي‌گردد
<br /> براي سنگ قبر كودكش
<br />
<br /> بي‌صبرم، بي‌صبر
<br /> نگاهم كن
<br /> همه‌ي سوال‌هاي دنيا در صورت من‌اند
<br /> عشق؟
<br /> زندگي؟
<br /> مرگ؟
<br /> كه صداي بابا مي‌غرد
<br /> <ساكت باش مرگ‌خورده!
<br /> برو دنبال نون!>
<br /> مي‌گريزند همه‌ي ابرهاي دنيا
<br /> از آسمان كودكانه‌ام
<br />
<br /> مي‌غرد صدا
<br /> باران ميآيد
<br /> �يوز مي‌پرد و برق مي‌رود
<br /> من مي‌مانم با قبض‌هاي‌معوقه
<br /> و د�ترچه‌هاي خالي‌
<br /> كه شعر بنويسم در اين �ضاي شاعرانه
<br />
<br /> كي آمدم اين جا؟
<br /> <اين جا تهران است، ساعت هشت بامداد!>
<br /> تمام شب هيولاي آهني‌
<br /> مي‌جويد مرا و مي‌دويد
<br /> Ùˆ ØµØ¨Ø ØªÙ�ÙŠ بودم
<br /> انداخته بر سكوي ترمينال
<br /> تاكسي! دربست
<br /> مرا ببر تا نهايت Øكايت‌هاي كودكي‌ام
<br /> تا آخر دنيا
<br /> جايي كه خورشيدها شروع مي‌كنند
<br /> از پشت كوه آمده‌ام
<br /> مثل خورشيد
<br /> مي‌تابم بر همه‌ي ساختمان‌ها و پل‌ها
<br /> مي‌خندم با همه‌ي آدم‌ها
<br /> و آدم‌ها به من مي‌خندند
<br />
<br /> چقدر شكل برادرم بود
<br /> مردي كه شب را بر شانه‌هايش گريستم
<br /> Ùˆ ØµØ¨Ø Ø±Ù�ت
<br />
<br />
<br />
<br /> چون بقچه‌ي نانم نبود
<br /> يا بقچه‌ي نانم، نبود
<br /> چون...
<br /> چقدر شكل پدرم بود دربان اخموي بيمارستان
<br /> چقدر شكل خودم بود
<br /> سرطان آواره‌ي Ù…Øمد ظاهر
<br /> چقدر...
<br /> چقدر گريستم بر شانه‌هاي بيهوده‌ي ديوارها
<br /> چقدر خاراندم پشت ترا�يك سرم را
<br /> بايد در كدام ايستگاه پياده مي‌شدم؟
<br />
<br /> قدم مي‌زنم در خيابان‌هاي پارك
<br /> و از روبه‌رويم ميآيند
<br /> گله‌گله آدم‌ها
<br /> چقدر كله! چقدر آدم
<br /> چقدر آدم بي‌كله
<br /> مردند اين‌ها، زن‌اند اين‌ها
<br /> روسري‌اند اين‌ها، روي‌اند اين‌ها
<br /> سرند اين‌ها
<br /> دست، پا، چشم، گرسنه، گرسنه
<br /> پس كو طراوت پيشاني‌هايي‌
<br /> كه سØرگاهان بوسيدند Ø¢Ù�تاب‌هاي دهكده‌ها
<br /> و روانه كردند
<br /> همان كه به خاك ا�تاد در بدرقه‌اش آب
<br /> Ùˆ قليان‌ها Ú†Ù‡ ØرÙ�‌ها كه نزدند پشت سرش
<br /> از روبه‌رويم ميآيند
<br /> پاترول‌ها و بنزها
<br /> و مي‌گذرند از رويم
<br />
<br /> قدم مي‌زنم
<br /> در خيابان‌هاي رنگين پارك
<br /> لبانم آويزان
<br /> چون جليقه‌اي عتيقه
<br /> بر جالباسي پالتوهاي پوستي‌
<br /> زير سايه‌ي بيدي مجنون مي‌ايستم
<br /> و لشكري ليلي‌هاي لب آلبالويي‌
<br /> رژه مي‌روند در برابرم
<br /> و هورا مي‌كشند براي سرگيجه‌ام
<br /> ن�س مي‌كشم
<br /> و تيره مي‌شود نقاشي سپيد خدا
<br /> پلك‌هايم را برمي‌دارد و مي‌گريزد جذام
<br /> نيمكت‌ها
<br /> با هيئت صليبي‌شان
<br /> رجز مي‌خوانند برايم
<br /> به نيمكت كشيده مي‌شوم
<br /> تهي از تن�س مژده‌هاي مهرباني‌
<br /> Ùˆ در برابر مسيØاي آزرده
<br /> مي‌پژمرد خاتون معصوم‌ترين گل‌هاي جهان
<br /> در سكوت‌
<br /> علي Ù…Øمد مودب
<br />
<br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5015588-88467089?l=moaddab.blogspot.com' alt='' /></div>ali mohammadhttp://www.blogger.com/profile/00851641252185982917noreply@blogger.com